Με περίσσια χαρά έχω την τιμή να ανακοινώσω ότι από εδώ και στο εξής θα δημοσιεύονται πέρα από τα δικά μου άρθρα, και αυτά της Άρτεμις ούτως ώστε να εμπλουτίσω όσον το δυνατόν περισσότερο τον χώρο, βασιζόμενος στην γνώση και την οξυδέρκεια της.
Αρθρογράφος:Άρτεμις
Οι συνδικαλιστές της ΑΔΕΔΥ στρεφόμενοι κατά της εξίσωσης των ορίων ηλικίας, υποστηρίζουν οτι “οι γυναίκες δημόσιοι υπάλληλοι καταδικάζονται να μείνουν στο Δημόσιο μέχρι τα 55 χρόνια τους με μειωμένη σύνταξη ή μέχρι τα 65 χρόνια τους με πλήρη σύνταξη” ..! Αυτή η συμπεριφορά τους αποτελεί πρόκληση για την ελληνική κοινωνία και να σκεφτεί κανείς οτι μέχρι σήμερα υπήρχαν γυναίκες που έβγαιναν στη σύνταξη από 40 ή 45 ετών….!!! Σε αντιδιαστολή με πλήθος γυναικών στον ιδιωτικό τομέα, οι οποίες βρίσκονται κατά διαστήματα σε αναζήτηση εργασίας και ζουν στην εργασιακή ανασφάλεια συνεχώς, με ο,τι μπορεί να σημαίνει για τη ζωή τους. Αυτή η ανισότητα λοιπόν πρέπει να σταματήσει, είτε αφορά το ίδιο φυλο, είτε διαφορετικό και μάλιστα, αυτή την εποχή που η απασχόληση έχει φτάσει να θεωρείται “προνόμιο” ιδιαίτερα μεταξύ των νεώτερων σε ηλικία.
Θεωρείται πλέον σκάνδαλο οι δημόσιοι υπάλληλοι να μένουν στο απειρόβλητο ως “οι βολεμένοι του συστήματος” και οι λοιποί, εργαζόμενοι ή μη, “γαία πυρί μειχθήτω” χωρίς ντροπή και κοινωνική ευαισθησία για τους “άλλους”…!!! Επιτέλους πρέπει να γίνει συνείδηση οτι, είτε αρέσει είτε όχι, η ελληνική κοινωνία βρίσκεται σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης και όλοι πρέπει να κάνουμε υποχωρήσεις στο μέτρο που αρμόζει στον κάθε απασχολούμενο, προκειμένου να βοηθηθούν οι ασθενέστεροι, με απώτερο σκοπό την εξισορρόπηση και σταθεροποίηση της δομής της ελληνικής κοινωνίας, που κινδυνεύει από την οικονομική αστάθεια και αβεβαιότητα.
Στα πλαίσια όλων των παραπάνω το προνόμιο της μονιμότητας των δημοσίων υπάλληλων θα πρέπει να επανεξετασθεί και να τεθεί σε νέες βάσεις… Η εργασία δεν είναι εξαναγκασμός …. Όποιος δεν θέλει να εργάζεται μετά τα 45 ή 50 του χρόνια να φεύγει για να καταλάβει κάποιος άλλος, που έχει ανάγκη να απασχοληθεί και διαθέτει τα ίδια ή περισσότερα από αυτόν προσόντα για τη θέση αυτή, στην αλυσίδα της απασχόλησης …
Τα χρόνια των παχιών αγελάδων για τους δημοσίους υπαλλήλους έχουν περάσει και πρέπει να κοιτάξουν την πραγματικότητα και να λειτουργήσει το Δημόσιο πάνω σε νέες βάσεις, πιο οργανωμένες συγκροτημένες και συσπειρωμένοι οι φορείς του σε μια νέα δημοσιονομική πολιτική με γνώμονα την εξυπηρέτηση του κοινωνικού συμφέροντος, για το κοινό καλό και επιτέλους ανταποδοτικά. Πρέπει να σταματήσει ο Δημόσιος τομέας να είναι “ξέφραγο αμπέλι” και όποιος έχει ¨μπάρμπα στην Κορώνη” να μπαίνει και να το παίζει σύμβουλος ή βοηθός του βοηθού, που πολλές φορές δεν έχει, ούτε αντικείμενο εργασίας, ούτε γραφείο να κάτσει…! Αυτές οι γελοιότητες πρέπει να σταματήσουν.
Ήλθε πλέον η στιγμή που η ελληνική κοινωνία πρέπει να διώξει απο πάνω της το ραγιαδισμό, που της επιβάλλει η νοοτροπία του ρουσφετιού και να ατενίσει το μέλλον αξιοκρατικά, με σιγουριά και συνέπεια.
Άρτεμις, είναι αλήθεια ότι τις τρεις τελευταίες δεκαετίες, η ιστορία ξεκινά μετά την μεταπολίτευση του 74, όλες οι κυβερνήσεις ενδιαφέρθηκαν ιδιαίτερα για την «υγεία» των δημοσίων υπαλλήλων. Χαρακτηριστικό είναι ότι πριν ακόμη από δυο χρονιές, κι ενώ είχε ξεσπάσει η λεγόμενη οικονομική κρίση, η Κυβέρνηση της Ν.Δ., όχι μόνον δεν έκανε περικοπές σε πλαστές διοικητικές υπερωρίες και επιδόματα, αλλά απεναντίας προέβηκε σε αυξήσεις επ’ αυτών!
Δεν θα μπορούσα να ισχυριστώ ότι οι μισθοί των δημοσίων υπαλλήλων είναι της προκοπής.
Νομίζω λοιπόν ότι το πρόβλημα έχει να κάνει με την απαράδεκτη και απάνθρωπη κατάσταση, στην οποία βρίσκεται, εδώ και καιρό, ο εργαζόμενος στον ιδιωτικό τομέα.
Το πρόβλημα είναι πολυσχιδές, επηρεάζεται από πολλούς παράγοντες και μέσα στα πλαίσια της ελληνικής πολιτείας καθίσταται ένα κανονικό αδιέξοδο.
Στην πραγματικότητα καμμιά κυβέρνηση δεν εφάρμοσε κοινωνική πολιτική. Το ζήτημα αυτό άγονταν και φέρονταν ως έρμαιο των τυχαίων ανέμων που φυσούσαν κάθε εποχή.
Σήμερα μάλιστα, μετά από τόσο καιρό αδιαφορίας της πολιτείας, κατάντησε να κινείται σε ελεεινά και τρισάθλια επίπεδα.
Την κακοδαιμονία της αδιαφορίας, του μη προγραμματισμού, της διασπάθισης του δημοσίου χρήματος, του ξεχαρβαλώματος των εκπαιδευτικών και των δημοσίων υπαλλήλων, της ασυδοσίας του παπαδαριού, της απληστίας των επιχειρηματιών….
ήρθε να την συμπληρώσει και η ανεξέλεγκτη εισροή των οικονομικών μεταναστών και λαθρομεταναστών. Αυτό που λέγεται, ήταν στραβό το κλίμα, το δάγκασε κι ο γάιδαρος…
θα μου πεις, και τι κάνουμε τώρα;
Νομίζω λοιπόν ότι στην περίπτωση αυτή πλέον ό,τι πρόκειται να συμβεί, θα το καθορίσει η αδυσώπητη θεά που λέγεται ΑΝΑΓΚΗ. Δυστυχώς, για όλους μας, οι αθάνατες φυσικές δυνάμεις, οι οποίες διέπουν τα πάντα, αγνοούν και αδιαφορούν για όλ’ αυτά που οι θνητοί ονομάζουν, καλό-κακό, δίκαιο-άδικο, σωστό και λάθος.
Γι’ αυτό και οι λύσεις που δίνουν, όταν οι άνθρωποι αδιαφορούν, για την λύση των προβλημάτων τους, είναι οι «χειρότερες» γι’ αυτούς.
Έτσι, το χειρότερο θα το δούμε αναγκαστικά.
Αγαπητή μου, και μη τα χειρότερα.
Αγαπητέ κε Βασδέκη, είναι γνωστό οτι οι μισθοί των δημοσίων υπαλλήλων υπολείπονται κατά πολύ αυτών των συναδέλφων τους στην ΕΕ, όπως συμβαίνει και σε άλλους τομείς και κοινωνικές παροχές. Επιπλέον ο ιδιωτικός τομέας στη χώρα μας είναι γνωστό οτι είναι “μεσαιωνικού” χαρακτήρα και δεν σέβεται την αξιοπρέπεια και τα δικαιώματα των εργαζομένων. Όμως το πρόβλημα βρίσκεται στο γεγονός οτι οι διάφορες κυβερνήσεις μέχρι σήμερα, ως επι το πλείστον, χρησιμοποιούσαν το Δημόσιο για να καλύψουν τις πελατειακές τους υποχρεώσεις προς τους “ημετέρους”…. Όλοι αυτοί λοιπόν οι “τοιουτοτρόπως βολεμένοι”, σε μια χώρα που, η διασπάθιση του δημοσίου χρήματος έχει γίνει εθνικό σπορ και που ο απλός κόσμος είναι θεατής και “πληρωτής” αυτών των καταστάσεων, έρχονται σήμερα και με περισσό θράσσος, τη στιγμή που καταρρέει εξαιτίας τους το όλο, σαθρό στη βάση του, οικοδόμημα, να ζητήσουν τα “δικαιώματά” τους και να εγκαταλείψουν το σκάφος που τόσα, τελικά, τους προσέφερε, -σαν τους ποντικούς όταν βουλιάζει το καράβι, ενώ η χώρα μαζί με εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες – οικογένειες και μικροεπιχειρήσεις της είναι υπό πτώχευσιν, κοινώς στο δρόμο, κυριολεκτικά και μεταφορικά…. Είναι ανήθικο, τη δεδομένη στιγμή και συγκυρία, να απειλούν με έξοδό τους που σημαίνει ολοκληρωτική κατάρρευση του ασφαλιστικού συστήματος και των οικονομικών της χώρας, που ήδη παραπαίουν…. Τέλος πάντων καμμία αιδώς, καμμία κοινωνική ευαισθησία και αλληλεγγύη στις δύσκολες στιγμές που περνά η χώρα, αυτή που τους έθρεψε….!
Επειδή όμως όλα υποτάσσονται στους Συμπαντικούς Νόμους, “ανάγκα και θεοί πείθονται”….!!!
Φιλτάτη Άρτεμις, κατανοώ την αγανάκτησή σου απέναντι στην συμπεριφορά των συγκεκριμένων δημοσίων υπαλλήλων. Ναι, είναι απαράδεκτη. Δυστυχώς η συγκεκριμένη αυτή συμπεριφορά τους, είναι ένα μόνο μέρος του προβλήματος.
Ευτυχώς που δεν σου δόθηκε η ευκαιρία να γνωρίσεις, από πρώτο χέρι, όσα αφορούν στο απαράδεκτο της εκπαιδευτικής κοινότητας. Διότι τότε, είμαι σίγουρος ότι θα έσπευδες να γεμίσεις την φαρέτρα σου.
Όταν προ πολλών ετών, αντελήφθηκα τι γίνεται στον δημόσιο χώρο – ας μη λησμονούμε τις εξαιρέσεις – τότε τους ανθρώπους αυτούς τους ονόμασα υπεραλλήλους. Πρόκειται για μια φρικιαστική αντίληψη του υπηρετείν την πολιτεία. Ότι υφίσταται απαίτηση η πολιτεία να λειτουργεί χάριν των υπαλλήλων της κι όχι ακριβώς το αντίθετο! Απεχθάνομαι αλλά και αδυνατώ να περιγράψω την χυδαιότητα του idiot (διεθνής ορολογία) υπεραλλήλου. Πρόκειται περί του δημοσίως επικίνδυνου βλακός, που απαιτεί να περιφέρεται γύρω του, ολόκληρη η πολιτεία.
Αλλά το ζήτημα δεν είναι κυρίως να περιγραφεί μια προβληματική κοινωνική κατάσταση. Το πρώτο βήμα είναι να εξηγηθεί. Να διαπιστωθεί η γενεαλογίας της, οι δυνάμεις που την τροφοδοτούν.
Και είναι ηλίου φαεινότερο ότι η πηγή τροφοδοσίας, της κατάστασης που εξετάζουμε εδώ , είναι η ιδιωτεία: όλοι μαζί – ο καθένας ξεχωριστά.
Ο καθένας σώζεται μόνος του. Η πόλη υποχρεούται να «σώσει» τον ιδιώτη- «πολίτη». Ο ιδιώτης δεν υποχρεούται να σώσει την πόλη του. Δεν τον ενδιαφέρει που η πόλη αυτή θα είναι και πόλη των απογόνων του. Ότι αν τον «σώσει», μπορεί θα καταδικάσει στην απώλεια τα παιδιά και τα εγγόνια του. Ο εαυτούλης του τον ενδιαφέρει και τίποτα άλλο. Και λέει ο άθλιος: ότι αρπάξει ο κώλος μας. Και ποτέ δεν είναι σε θέση να αντιληφθεί ότι αυτό που αρπάζει τελικώς είναι, αργά ή γρήγορα, και χυδαία κωλοπηδήματα του κερατά.
Πρόκειται για τον πολιτισμό του κυριελέησον. Κι επειδή ο ανύπαρκτος κύριος δεν ελεεί ποτέ, τότε απευθύνετε στην υπαρκτή πολιτεία. Πολιτεία ελέησον.
Τι να περιμένει κανείς από ζήτουλες; Μόνο άθλια και ελεεινή συμπεριφορά. Τίποτε άλλο.
Συντάσσομαι απόλυτα μαζί σας αλλά πέραν αυτού, χαίρομαι ιδιαίτερα όταν έχω τέτοιους δυνατούς συνομιλητές που μιλούν χωρίς να μασάνε τα λόγια τους και λένε αλήθειες με το χέρι στην καρδιά….
Δυστυχώς, η συντριπτική πλειοψηφία των δημοσίων υπαλλήλων είναι κηφήνες, ένα πλήθος ανευθυνουπεύθυνοι, που θεωρούν χρέος τους να ταλαιπωρούν τους πολίτες γιατί έτσι θεωρούν οτι δικαιολογούν την παρουσία τους στη συγκεκριμένη θέση.
Όντως η ιουδαιοχριστιανική νοοτροπία έχει διαβρώσει ο,τι καλό υπήρχε στα γονίδια του Ελληνα “πολίτη”, κληρονομιά από τους προγόνους του και τον έχει μετατρέψει σε ένα συμφεροντολογικό γουρούνι (προσβάλλω και τα καλοκαγαθα αυτά τα ζώα.. ) που ζει για να “τρώει” από παντού, αντί να τρώει για να ζεί ευπρεπώς… Αυτή είναι και η αιτία βεβαίως του παγκόσμιου διασυρμού μας όσον αφορά το ποιόν μας ως νεοελλήνων ….
Να είστε καλά φίλτατε και να τα λέμε συχνά…. Καλή μας χρονιά…!!
να “τρώει” από παντού, αντί να τρώει για να ζεί ευπρεπώς…
Τον άρτον ημών τον επιούσιον μάλλον εννοείς που κάθε καλός χριστιανός επικαλείται καθημερινά(!!!)?
Αυτά ουρλιάζουν οι ΛΙΓΟΙ εναπομείναντες που μας κατάντησαν γραφικούς και μα….ες.
Ωραία τα λέτε πάντως σας απολαμβάνω…
Φως δεν βλέπω στον ορίζοντα,θα μας φάει η μαρμάγκα γιατί τρωγόμαστε και μεταξύ μας οι άθλιοι.
Στο νοσοκομείο που τυχαίνει να νοσηλεύεται δικός μου άνθρωπος την νοσηλεία την βγάζουν 2 μόλις νοσοκόμες.
Ξεκινούν στις 5μμ και στον δικό μας θάλαμο φτάνουν 6.30μμ. και λέμε και ευχαριστώ…
Που είναι οι υπεράριθμοι δημόσιοι υπάλληλοι σε ποιά υπηρεσία που είναι πιό αναγκαία? ααα μήπως υπάρχει θέμα ανακατανομής εργατικού δυναμικού? ή μήπως εσκεμμένα κάνουν τους κουφούς- τυφλούς για να αποδημήσω εγώ η εξευτελιστικά φτωχή? ή μπορεί και τίποτα από αυτά απλά να έτυχε να μην έχουν γιατρό στις επαρχίες…π.χ.
Δεν έχουμε καμμία σχέση πιά με Έλληνες. Εδώ ξεκίνησε η δημοκρατία και εδώ τελείωσε.
αυτά ,ελπίζω να μη σας κούρασα αγαπητή
ΑΡΤΕΜΙΣ , αγαπητέ κ.Βασδέκη και polarstream .
Να είστε καλά σας διαβάζω κι ας μη σχολιάζω.
Γειά σου Γεωργία μου, καταλαβαίνω, καλή μου, απόλυτα τη δυσθυμία σου …! Το πρόβλημα που αντιμετωπίζεις εσύ δυστυχώς το υφίστανται πολλοί συμπατριώτες μας που δεν είναι προνομιούχοι γιατί δεν τα κληρονόμησαν ούτε είχαν τις ευκαιρίες να τις εκμεταλλευτούν ούτε βεβαίως έκαναν λαμογιές ….. Οσο για τους δημοσίους υπαλλήλους οι περισσότεροι φρόντισαν, όπως βλέπεις, να είναι σε πιο “καθαρές” δουλειές και θέσεις αν δεν είναι σύμβουλοι και παρατρεχάμενοι λακέδες γιατί είχαν “μπάρμπα στην Κορώνη” ….! Αλλά μην ανησυχείς όπου νάναι οι νέες διαμορφούμενες κοινωνικές ανακατατάξεις θα μας αναγκάσουν να δούμε διαφορετικά τη ζωή μας και μέσα ίσως απο μια πιό σκληρή πραγματικότητα ….. Όμως το γεγονός αυτό θα είναι το έναυσμα για να συνειδητοποιήσουμε όλοι οτι το δημόσιο συμφέρον πρέπει να είναι συνυφασμένο με το ατομικό ή οικογενειακό μας συμφέρον … Ας είμαστε καλά μέχρι τότε, καλό κουράγιο και καλή μας ΔΥΝΑΜΗ …!
Το υπανάπτυκτο ελληνικό ΕΣΥ θα παραμείνει ως έχει ενώ σε όσα κράτη υπήρχε κάποτε ένα ισχυρό κράτος πρόνοιας, βλέπουμε ότι με τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές που κυριαρχούν συστημικά παγκοσμίως, πετσοκόβεται και περιορίζεται πλέον και μετατρέπεται σε ένα είδος ασφαλιστικού δικτύου με πενιχρές δαπάνες για την υγεία, την παιδεία, και το ασφαλιστικό.
Αυτό που πρέπει να κατανοήσουμε όλοι είναι να απαιτήσουμε να αλλάξει το ίδιο το σύστημα της οικονομίας της αγοράς, τότε μόνο θα αναπνεύσουμε ουσιαστικά…
Με το οικονομικό σύστημα της ελεύθερης αγοράς, όπου αυτό ισχύει, έχουμε σαν αποτέλεσμα τη συρρίκνωση ή τη δυσλειτουργία του κράτους πρόνοιας, και την υπονόμευση των υπηρεσιών κοινής ωφέλειας με κάθε τρόπο ….Για το λόγο αυτό η λύση στο πρόβλημα που δημιουργούν οι καπιταλιστικές πρακτικές των αγορών αυτών, είναι η δημιουργία από το κράτος θεσμών άμεσου ελέγχου αυτών, γεγονός που σημαίνει αλλαγή του οικονομικού συστήματος σε ελεγχόμενη αγορά, προς όφελος του κοινωνικού συνόλου ως το υπέρτατο αγαθό που χρήζει προστασίας ενώπιον των νέων κοινωνικών αναγκών …..!
Γειά σας Άρτεμις και polarstream.
κατ’αρχήν ζητώ συγνώμη που σας μιλάω έτσι απλά και λαικά δεν ξέρω αν έχω το δικαίωμα…πλάκα κάνω.
όταν επιτέλους θα μπορώ να γράψω τη γνώμη μου με σαφήνεια, γιατί επειδή τα έχω στο μυαλό μου νομίζω ότι θα τα μεταδώσω και στον άλλο,θα χαρώ,προς το παρόν σας απολαμβάνω θα μου επιτρέπετε.
Αυτός που έχει “μπάρμπα στην Κορώνη”, αλλά έχει επίγνωση και αρνήται να γίνει άλλο ένα τούβλο στον τοίχο ,δεν έχει δικαίωμα να το βροντοφωνάξει , πονάει περισσότερο η δική του καρδιά βλέποντας τις εξελίξεις αυτές ?Θα ήθελα αυτοί που κυβερνάνε να μην έχουνε κανένα μισθό και καμιά περιουσία και να τρώνε στα σπίτια μας παρέα μας κάθε μέρα, να μοιραζόμαστε το ίδιο φαγητό και να ανταλλάσουμε τις απόψεις μας (!).
Γελάσαμε έ? Άντε ένα μισθό όπως όλοι αλλά όποιος δεν κάνει να πηγαίνει σπιτάκι του.
Υπάρχει κράτος πρόνοιας. Είναι οι συγγενείς και φίλοι μας που δεν μας αφήνουν να αναπνεύσουμε από το πολύ ενδιαφέρων αν τύχει και βρεθούμε σε δινή θέση.
Εντάξει και μερικοί που είναι μόνοι στη ζωή τι, δεν έχει ωραιότατα γηροκομεία, μάλιστα θα κάνω και μια έρευνα να έχω εναλλακτικές.
Ελάτε αγαπητοί μου, ή έτσι ή αλλιώς, καπιταλιστική ή κομμουνιστική εξουσία ισχύει το’ δούλεψε να φας και κλέψε νά’χεις’ .
Είμαι έτοιμη να δώσω αγώνες να μη μας στερήσουν τα κεκτημένα μας, αλλά είδατε τι γίνεται.
Εχουμε χάσει το μέτρημα με τις απώλειες.
Ας κρατηθούμε όσο μπορούμε .
*Ή o polarstream το ίδιο είναι*
Γεωργία, δεν μιλήσαμε για κομμουνισμό ή οποαδήποτε άλλη πολιτική ιδεολογία αλλά για το ίδιο το θεσμικό πλαίσιο της οικονομίας της αγοράς που μέσα σ αυτό εκφράζονται οι νεοφιλελεύθερες καπιταλιστικές πολιτικές που επιβάλλονται συστημικά από τις οικονομικές ελίτ, από δεξιές ή και αριστερές κυβερνήσεις…